Bir imparatorluğun yıkıntıları arasından bir milleti ayağa kaldıran asker, devlet adamı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu.

Mustafa, Selanik'te Ali Rıza Efendi ile Zübeyde Hanım'ın oğlu olarak dünyaya geldi.
Askerî rüştiyeye girdi. Matematik öğretmeni Mustafa Bey ona “Kemal” adını verdi.
Manastır Askerî İdadisi'nde okudu; edebiyata ve hitabete ilgisi burada gelişti.
Harbiye ve Harp Akademisi'ni bitirerek kurmay yüzbaşı rütbesiyle orduya katıldı.
Trablusgarp'ta İtalyanlara karşı direnişi örgütledi.
“Ben size taarruzu emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum.” Anafartalar Grup Komutanı olarak Çanakkale'nin geçilmez olmasında kilit rol oynadı.
Tuğgeneral oldu; Muş ve Bitlis'i düşmandan geri aldı.
Bandırma Vapuru ile Samsun'a çıktı. Millî Mücadele başladı.
“Milletin istiklalini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.”
Manda ve himaye reddedildi; millî iradenin temsilcisi Heyet-i Temsiliye oluşturuldu.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Ankara'da açıldı. Egemenlik millete geçti.
“Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır.” Zaferin ardından Meclis ona Mareşal rütbesi ve Gazi unvanı verdi.
Başkomutanlık Meydan Muharebesi kazanıldı. “Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz'dir. İleri!”
Türk ordusu İzmir'e girdi; Anadolu düşmandan temizlendi.
Yeni Türk devletinin bağımsızlığı uluslararası alanda tanındı.
Türkiye Cumhuriyeti ilan edildi; Mustafa Kemal ilk Cumhurbaşkanı seçildi.
Millî Mücadele'yi anlattığı Nutuk'u okudu ve Gençliğe Hitabe ile bitirdi.
Soyadı Kanunu'nun ardından TBMM ona “Atatürk” soyadını verdi.
Saat 09.05'te Dolmabahçe Sarayı'nda hayata gözlerini yumdu. 1953'te Anıtkabir'e nakledildi.
“Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.”