Atatürk'ün Cumhuriyeti üzerine kurduğu altı temel ilke 1937'de Anayasa'ya girdi. Bu ilkeler bugün de yolumuzu aydınlatıyor.
Yönetimin kaynağının bir hanedan ya da zümre değil, millet olduğunu savunur. Seçme ve seçilme hakkı, millî irade ve hukukun üstünlüğü bu ilkenin temelidir.
Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletindir.
Atatürk milliyetçiliği; dil, kültür ve ülkü birliğine dayanan, millî birliği ve bağımsızlığı esas alan, kimseyi dışlamayan bir anlayıştır. Türk milletini tüm milletlerle eşit ve onurlu görür.
Ne mutlu Türk'üm diyene!
Hiçbir kişiye, aileye ya da sınıfa ayrıcalık tanınmamasını; devletin bütün vatandaşların hizmetinde olmasını öngörür.
Türkiye Cumhuriyeti halkını ayrı ayrı sınıflardan mürekkep değil, fakat şahsi ve içtimai hayat için işbölümü itibariyle muhtelif mesleklere ayrılmış bir camia olarak görmek esas prensiplerimizdendir.
Ekonomide özel girişimi esas alırken, milletin ihtiyacı olan alanlarda devletin öncülük etmesini savunur. Ekonomik bağımsızlık, siyasi bağımsızlığın güvencesidir.
Siyasi, askeri zaferler ne kadar büyük olursa olsunlar, iktisadi zaferlerle taçlandırılmazlarsa kazanılan zaferler payidar olamaz.
Din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması, devletin bütün inançlara eşit mesafede durması ve vicdan özgürlüğünün güvence altına alınmasıdır.
Hayatta en hakiki mürşit ilimdir.
Yapılan devrimlerin korunmasını ve toplumun çağdaş uygarlık seviyesinin üstüne çıkması için sürekli yenilenmesini ifade eder.
Türk milletinin istidadı ve kesin kararı medeniyet yolunda durmadan yürümektir.